கைவல்ய நவநீதம் - பாயிரம்: நூலின் சிறப்பு (பாடல் 6)
கைவல்ய நவநீதம்
பாயிரம் | பாடல் 6
வேதாந்த வெண்ணெய்
"படர்ந்த வேதாந்தம் என்னும் பாற்கடல் மொண்டு முன்நூல்
குடங்களில் நிறைத்து வைத்தார் குரவர்கள் எல்லாம்; காய்ச்சி,
கடைந்து, எடுத்து அளித்தேன் இந்தக் கைவல்ய நவநீதத்தை,
அடைந்தவர், விடய மண் தின்று அலைவரோ? பசியிலாரே."
#The_Essence: கடைந்தெடுத்த ஞானம்
முன்னோர்களான ஆச்சாரியர்கள் வேதாந்தம் என்னும் விரிந்த பாற்கடலிலிருந்து ஞானப்பாலை எடுத்துத் தம் நூல்கள் எனும் குடங்களில் நிரப்பி வைத்தனர். நான் அந்தப் பாலைக் காய்ச்சி, பக்குவமாகக் கடைந்து, 'வெண்ணெய்' (நவநீதம்) போன்ற இந்த கைவல்ய நவநீதத்தை வழங்கியுள்ளேன். இந்தத் தெவிட்டாத ஞானத்தை உண்டவர்கள், இனி உலகியல் இன்பங்கள் எனும் மண்ணைத் தின்று அலைய மாட்டார்கள்.
💡 2026 ஞானச் சிந்தனை: சத்தான உணவை உண்டவனுக்குச் சக்கையின் மீது ஆசை வராது. அதுபோல, ஆத்ம ஞானத்தை ருசித்தவனுக்குத் தற்காலிகமான டிஜிட்டல் போலி இன்பங்கள் மீது பற்று இருக்காது.
🧩 சிந்திக்க ஒரு விடுகதை:
"வெள்ளையாய் இருப்பேன், கடலில் பிறந்தாலும் கடலில் இல்லை; உழைத்துக் கடைந்தால் மட்டுமே வருவேன். நான் யார்?"
(பதில்: வெண்ணெய் - வேதாந்தத்தின் சாரம்!)
உங்களுக்கு ஞானப் பசி எடுக்கும்போது எதை நாடுகிறீர்கள்?
திருவடி ஆசிரமம் இலங்கை
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக