கைவல்ய நவநீதம் - தத்துவ விளக்கம்: தன்னை மறந்ததாலேயே பிறவிச் சுழற்சி (பாடல் 12)
கைவல்ய நவநீதம்
தத்துவ விளக்கப் படலம் | பாடல் 12
தன்னை அறிதலே விடுதலை
"வாராய் என் மகனே! தன்னை மறந்தவன் பிறந்து, இறந்து
தீராத சுழற் காற்றுற்ற, செத்தை போல் சுற்றிச் சுற்றி,
பேராத கால நேமிப் பிரமையில் திரிவன்; போதம்
ஆராயும் தன்னைத் தான் என்று அறியும்; அவ்வளவும் தானே."
#The_Self: சுழற்சியும் தீர்வும்
"என் மகனே! கேள்" என்று குரு உபதேசத்தைத் தொடங்குகிறார். தனது உண்மையான சொரூபத்தை மறந்தவன், சுழற்காற்றில் அகப்பட்ட ஒரு சருகு (செத்தை) எப்படி திசை தெரியாமல் சுற்றிச் சுற்றி வருமோ, அதுபோல காலச்சக்கரம் எனும் பிறப்பு-இறப்பு சுழலில் சிக்கித் தவிப்பான். அறிவு (போதம்) எப்போது தன்னைத் தான் என்று ஆராய்ந்து அறிகிறதோ, அந்த நிமிடம் வரைதான் இந்தப் பிரமை நீடிக்கும். தன்னை அறிந்த பின் சுழற்சி நின்றுவிடும்.
💡 2026 ஞானச் சிந்தனை: நாம் யார் என்பதை மறந்து, சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் புற உலகின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ப வாழ முயல்வதுதான் இன்றைய மன உளைச்சலுக்கு அடிப்படை. 'யார் நான்?' (Self-Reflection) என்ற கேள்விக்கான விடையே நிரந்தர அமைதி தரும்.
🧩 சிந்திக்க ஒரு விடுகதை:
"காற்றில் பறக்கும் பஞ்சுக்கும் அதற்கும் ஒரு ஒற்றுமை உண்டு... பிடிமானம் இல்லையெனில் ஓயாமல் சுற்றும். அது என்ன?"
(பதில்: தன்னை மறந்த ஜீவன் - பிறவிச் சுழற்சி!)
வாழ்வின் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட எது உதவும்?
திருவடி ஆசிரமம் இலங்கை
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக